Schilderen

De laatste jaren schilder ik uitsluitend op houten panelen. Meestal begin ik in serie te werken, zo’n 4 tot 7, 8 panelen. Ik zet ze eerst in de grondverf en geef ze daarna allemaal een soortgelijke eerst laag waar ik spelenderwijs met een andere kleur(en) in werk. Daarna ga ik tegenover de serie panelen zitten en kijk op een afstand met verzamelde knipsels in m’n handen. Op een gegeven moment en dat kan soms lang duren, zie ik iets in een ‘werk’ en ga dat in een tweede laag wat grof uitwerken. Soms geef ik op de andere panelen een streek en en vlek die ik met proppen uitveeg. De uitgescheurde fotootjes bekijkend en dan weer het oog op het werk. Steeds ga ik terug naar m’n stoel en kijk op afstand. Soms zit ik maar heel kort en vlieg weer op om meteen dat wat ik voelde/zag te schilderen. Soms zie ik wat in meerdere panelen en dan ….moet ik opschieten op mijn beleving vast te houden en vast te leggen. Op steeds dezelfde manier, stap voor stap, schuifel ik verder en werk grof op elk werk. Bij de een wat meer dan de ander. Pas in de laatste fase blijf ik bij een werk en maak het af. Op deze manier van schilderen bij je heel dicht bij jezelf waardoor het puur is. Een ander voordeel is dat je snelle streken maakt. Snel werk is spontaner. Ik schilder net zo lang aan een werk totdat ik tevreden ben en zo kan het zijn dat van de 8 panelen er 3 aan de kant gaan en wachten op een volgende laag (misschien wel knal rood omdat ik ongedurig wordt) nadat met krassen en schuren vele lagen zichtbaar worden en dan maar weer kijken.

Soms is dan maar een enkele lijn nodig om het werk te voltooien. tja …….. het kan spelen zijn maar ook een zwaar gevecht.